kişisel karalama tahtası
dert olarak etiketli yazılar
Çıkmaz Sokak
12 Ağu
Karanlık yine önüm karanlık.Ben ne yapıyorum anlamadım. İnsan bu yaşta bu kadar karamsar bu kadar umutsuz olabilir mi. Yaşadığım herhalde geçici bir durum diyorum.Diyorum ama yaklaşık 4 yıldır bunu diyorum.İçinde bulunduğum çıkmazın çözümünü de bulamıyorum.Her yeni yıla umutlu girmek istiyorum ama uyandığımda aynı yerde olduğumu görüyorum.Buna ne sebep oluyor onu da bulamıyorum.Hiç bir şey beni tatmin etmiyor, hiçbir şey bana mutluluk vermiyor.
Eskiden hiçbir şeyi dert etmeyen ben kendimi tanımaz oluyorum.Nerdeyim,ne haldeyim ben dahi bilemiyorum.Bunun çözümünü bana anlatacak varsa çıksın buyursun.Psikolojik destek almamın zamanı mı geldi.Bunları düşünmek dahi kendinden uzaklaşmak demektir.Ben beni anlamıyor,ben bana söz geçiremiyor.Varsın olsun ne olacaksa artık.
Bu yazıyı yazarken dahi acı çekiyorum.Etrafımdaki insanlara bakıyorum herkes ne kadar da mutlu görünüyor.İster istemez kıskanıyorum.Yaşamlarındaki mutluluk sırrını kendimce çözmeye çalışıyorum.Kafamdaki senaryoları yazsan ödül bile alırım.Ama derdim ne benim ben kimim ,sen kimsin,bunlarda kim..Hafızamda uzayıp gidiyor satırlar sonra önüme düşüyor onları tutuyor ve sizlere uzatıyorum..
Bugünlük benden bu kadar bu çıkmazlarımı çözebilirsem sizlerle paylaşırım.Beni bırakın siz mutlu olun yeter…
Hayal kırıklığı adına
11 Ağu
Alın beni,atın bir çöp kutusunun içine.Belki bir kedi kokumu alır,ya da bir köpek.Çürüyen bu cesedimi götürün bir derenin kenarına atın gitsin. Yaşarken ölmüşüm ben, cesedim kokmaya başladı. İnsanları rahatsız ediyorum cesedimin kokusuyla..
Alın götürün beni işte. Kimsesiz kuytu bir köşeye atın. Kimse olmasın kazdığınız mezarın yanında. İsim falan yazmayın mezar taşıma. Beni tanıyıp, öldürenler acımasın bana. Öldürdüler diye üzülmesinler artık hiç bir anlamı kalmaz mezar kazıldıktan sonra. Kimin bu? Diye sorsunlar sadece. Ama acıyıp, pişman olmasınlar.
Şimdi hepsi parfüm kokulu.. Temiz ve sağlıklı! Hepsi yataklarında mışıl mışıl uyurken. Ben bir ölü olarak leş kokup topraklı evimde uyuyor olacağım. Her ölü gibi kabus ya da rüya olmayacağım.
Hatta hep yaptığım gibi Allah’ıma dua edip onların iyiliğini isteyeceğim. Karşılığının yine her zamanki gibi kötü olacağını bile bile..
Ve siz… Hayallerimi kursağımda bırakan siz.. Bir bardak su içip geçmeyecek kadar boğazımda takılıp kaldılar hayallerm. Sizi kendi hayallerinizle baş başa bırakıp gidiyorum.
Dönmemi istemeyin. Nasıl bir ölü gidipte gelmiyorsa bende artık gidiyorum gelmemek üzere. Beni yaşarken öldürdünüz! Bari ölürken rahat bırakın…
